Doğa Ve Macera Turizminde Rekreasyonel Akış Deneyimi İle Marka Bağlılığı Ve Davranışsal Sadakat

Günümüzde bireylerin tatil anlayışı, deniz-kum-güneş üçlüsüyle gelen dinlenme amaçlı anlayışın ötesine geçmiştir. Bu geçişi tetikleyen unsur kişisel gelişim, yenilenme ve sıradışı deneyim arayışıdır. Bu bağlamda doğa ve macera turizmi, geleneksel turizm anlayışının ötesine geçerek; bireylerin fiziksel, sosyal ve psikolojik ihtiyaçlarını karşılayan önemli bir alternatif haline gelmiştir. Katılımcıların doğayla etkileşim kurarak kendilerini aşma, sınırlarını zorlama ve özgün deneyimler yaşama motivasyonu bu turizm türünü cazip kılmaktadır. Özellikle doğa temelli aktiviteler, bireylerin içsel motivasyonlarını harekete geçirerek Csikszentmihalyi (1990) tarafından kavramsallaştırılan “akış” durumuna ulaşmalarını sağlamaktadır. Akış teorisine göre bireyler, beceri düzeyleri ile karşılaştıkları zorluk arasında optimal denge kurduklarında, tamamen aktiviteye odaklanarak zaman algısının değiştiği ve içsel motivasyonun en üst düzeyde yaşandığı psikolojik bir durum olan akış deneyimini yaşarlar (Ayhan vd., 2020). Söz konusu akış deneyimi, tüketici davranışları açısından marka evangelizmi ve tekrar satın alma niyeti gibi önemli kavramlarla ilişkilidir.